وطنم، پاره ی تنم...
مثل تمام انتخابات های گذشته، با افتخار تمام در این انتخابات هم شرکت می کنم. این کمترین کاری است که می توانم برای کشوری که عاشقش هستم و حکومت آن انجام دهم. حکومتی که دست کم برای ما مرزها را امن می کند، فرصتی برای تحصیل در مدرسه و دانشگاه فراهم می آورد، آب لوله کشی به خانه هایمان می رساند و تنور نانوایی های بی شمار را روشن نگه می دارد. این ها به معنی آن نیست که اعتراض و انتقاد و مطالبه ای نداریم. آن ها جای خود، این هم جای خود.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۴ ساعت 13:25 توسط مصطفي توفيقي
|